https://1naturecoaching.com/dertigersdilemma/

 

Ik heb er altijd van gehouden dat de dingen om mij heen draaiden en de mensen van wie ik houd en waarmee ik mij omring. Als kind had ik een grote passie voor mijn land (mijn geboorteland) en de mensen die er woonden. Maar toen groeide ik en zag ik hoe het land in de loop der jaren veranderde en zijn richting. Ik zag hoe de mensen veranderden en geleidelijk aan waardeer ik wat het geworden is. Hier in deze stad nu (sorry, mevrouw betrapte me op het verkeerde moment) heb ik in veel gevallen het gevoel dat ik veel anders had kunnen zijn.

Dertigersdilemma

In de loop der jaren heb ik hot tubs en wateraerobics ontdekt. Deze lessen zijn geweldig om bij te wonen en de mensen die ik ontmoet zijn geweldig ondersteunend. Ze geven me echt het zelfvertrouwen om weer aan het leven deel te nemen.

Mijn huidige functie vereist dat ik zeer flexibel ben. Ik heb gemerkt dat mijn manier van lesgeven is veranderd en vaak verandert. Ik moet flexibel zijn met mijn manier van lesgeven en altijd mijn best doen voor mijn docententeam. Ik ben nu zelf een onderhoudende coach en een QRGtre Lara-docent.cond Libya Chairpersonview.

Veel mensen denken dat ik alles voor elkaar heb. Ik weet dat ik een klein huis heb dat goed onderhouden moet worden en een overvloed aan energie. Ik heb geen geld om uit te geven, ik moet geld verdienen. Is dat zo midden in een recessie?

Maar mijn moeder zei me altijd: “Als je geen energie hebt, heb je niemand anders iets te geven”. Er zijn dagen dat ik een beetje depressief ben, dat ik de tijd moet nemen om op te laden. Dan kan ik het gevoel hebben dat ik een beetje meer van alles nodig heb: een maaltijd, een avondje uit met vrienden, een volle kop koffie en een vakantie om een te gaan.

Maar dan kom ik op mijn golfbaan en ben ik weer gemotiveerd. Pensionering heeft me het gevoel van vrijheid gegeven dat ik nooit eerder heb gekend. Ik geniet van elk moment dat ik het huis weer uit kom. Als ik zonder partner ben, breng ik quality time door met mijn collega’s en neem ik de tijd om voor mezelf te zorgen. Ik werk nog steeds voor een doel en niet alleen voor een salaris. Soms voelt het alsof ik het helemaal alleen doe, maar weer voelt het alsof het gedeeld wordt.

Er zijn kleine dingen die pensioen persoonlijk maken. Cultureel gezien ben ik nooit weggegaan als ik me down voelde. Ik probeer mee te gaan met anderen die soortgelijke uitdagingen hebben. Ik heb geen idee hoe mijn leven eruit zal zien als ik met pensioen ga. Wat ik heb ondervonden bij mijn pensionering is dat er geen tijd is om te rusten – ik ben overijverig in wat ik doe en ik heb het gevoel dat als ik iets niet zeg, ik het voor de rest van mijn leven zal doen. Wat als ik geen dertig hang tien en ik werk nog steeds op nieuwe plaatsen (zoals mijn flexibel verlof me heeft toegestaan) dan kan ik voelen dat ik mijn doelen niet heb bereikt. Dit wetende, blijf ik me afvragen hoe ik het mijn kinderen kan geven.’

Reeds zegt tegen zichzelf “Het is als een kat: het gaat en gaat, maar als het oude vermoeide katje eindelijk naar je opkijkt en zegt: ‘Nu zie je eruit alsof je dood bent’, stoot je in de volgende seconden de lucht in”. Ja, je hebt je leven geleefd. En het enige wat je kunt doen is doorgaan.

Wat voor leven wil je dat het jouwe is?

Lees meer

Burn out

Dertigersdilemma

Je kan misschien ook genieten van:

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.